همانطور که در جریان ماجرای تلخ ما کارگران نگونبخت شرکت پویانخ ایلام هستید، این شرکت و واحد تولیدی، مدت مدیدی است که تعطیل و ۱۷۰ کارگر، بیکار و بلاتکلیف شدهاند.
تا کنون و بارها، فریاد زده و صدای اعتراض خود را به اطلاع مسئولان استانی رساندهایم اما گویا آنچه به جایی نرسد، فریاد ماست.
پنج ماه است که هیچ ریالی حقوق دریافت نکردهایم، هیچ بیمهای برایمان واریز نشده است، هیچکس در این استان مظلوم و محروم، پاسخگویمان نیست، تاکنون هرچه شنیدهایم، وعده و وعید پوچ و شعار توخالی و دروغ بوده است.
در این شرایط سخت اقتصادی و معیشتی بدجوری در باتلاق مالی گرفتار شدهایم و شب و روز شرمنده زندگی و زن و بچههایمان هستیم. چون بیمهمان واریز نمیشود، توان تأمین حداقل هزینههای دارو و درمان را هم نداریم.
متأسفانه در این استان بی صاخب، دستگاههای مسئول و مدیران ذیربط، خود را به خواب زدهاند و هیچ عزم و اراده راسخی برای حل مشکلات این واحد تولیدی و بازگشت آن به چرخه تولید و تعیینتکلیف کارگران را ندارند.
کلافه و سردرگم و بلاتکلیف ماندهایم. هیچکس در این استان و کشور نیست که ندای وامصیبتای ما را بشنود و اندکی درکمان کند و برای حل و فصل این موضوع، با قدرت و صلابت پای کار بیاید.
آیا مسئولان استانی و کشوری نمیدانند که در این شرایط سخت اقتصادی و گرانیهای سرسامآور، پنج ماه حقوق نگرفتن و بیمه نداشتن یعنی چه..!؟ یعنی فلاکت، یعنی بدبختی، یعنی زجر و زحمت، یعنی خودخوری، یعنی عذاب روحی و روانی، یعنی شرمندگی و سرافکندگی در برابر اهل و عیال، یعنی ……!
خواهشمند است در رسانه مردمی، دلسوز و پیگیرتان، این فریاد و ندای مظلومیت و بهحق ما کارگران نگونبخت شرکت پویانخ ایلام را به اطلاع مسئولان استانی و کشوری برسانید شاید در این کشور که برخی مسئولان همواره دم از عدالت، حمایت و گرهگشایی از مشکلات مردم، کارگران و واحدهای تولیدی، میزنند، اندکی به خود زحمت دادند و به این مهم، با صلابت و اقتدار ورود کردند و بعد از ماهها زجر و عذاب، به این همه بلاتکلیفی و سردرگمی ما پایان دادند و آرامش و آسایش را به ما و خانوادههایمان اهداء کردند.
ایلام طوفانی شد/آیزنهاور رنگ باخت


دیدگاهتان را بنویسید