دقیقه ۵۵؛ سند مظلومیت ایران
حادثه چوار، تنها یک حمله نظامی نبود، نماد عریان مظلومیت ملتی بود که حتی زمین بازیاش نیز از کینه دشمن در امان نماند. این فاجعه، سندی روشن از ماهیت رژیم بعث عراق و حامیان استکبار جهانی اوست، آنان که با حمایتهای تسلیحاتی و سیاسی، چشم بر جنایاتی بستند که قوانین بینالمللی و ابتداییترین اصول انسانی را زیر پا میگذاشت. سکوت مدعیان حقوق بشر در برابر بمباران یک مسابقه فوتبال، زخمی است که هنوز بر حافظه تاریخی ایران تازه مانده است.
چوار، تلخترین تصویر از جنگی نابرابر است، جایی که توپ فوتبال با ترکش بمب عوض شد و سوت داور با انفجار درهم آمیخت. این واقعه، نهفقط یک خاطره اندوهبار بلکه بخشی از حقیقت دفاع مقدس است، حقیقتی که نشان میدهد ایران در برابر تهاجمی ایستاد که مرز میان میدان نبرد و میدان ورزش را نیز برنمیتافت.
رهبر معظم انقلاب اسلامی بارها با اشاره به این حادثه، آن را نمونهای آشکار از مظلومیت ملت ایران و جنایت دشمن دانستهاند، تأکیدی برای آنکه چوار باید زنده بماند، روایت شود و به وجدانهای بیدار جهان یادآوری کند که در آن دقیقه ۵۵، نه فقط ۱۵ انسان که قطعهای از انسانیت هدف قرار گرفت.
امروز چوار، تنها نام یک شهر یا یک مسابقه نیمهتمام نیست، چوار، فریاد خاموش عدالتخواهی ملتی است که خون جوانانش بر چمن فوتبال نیز گواه ایستادگی و حقانیت اوست.
امیدواریم مسئولان کشوری و استانی به این مهم توجه ویژهای داشته باشند و زمین فوتبال چوار را به نماد مظلومیت و حقانیت ایران اسلامی تبدیل و جامعه جهانی را بیدار کنند.
دیدگاهتان را بنویسید