همه به اوضاع اقتصادی و گرانی‌های سرسام‌آور اعتراض داریم؛

مطالبه‌گری آری/ آشوب و آسیب هرگز

ملت ایران، ملتی بافرهنگ، متمدن و ریشه‌دار است. اعتراض می‌کند، مطالبه دارد، اما حرمت‌ها را نمی‌شکند. ایرانی اصیل و با معرفت، شیشه نمی‌شکند، به اموال عمومی و خصوصی آسیب نمی‌زند و خشم خود را بر سر دارایی‌هایی که حاصل بیت‌المال و دسترنج همین مردم است، خالی نمی‌کند. او اموال دولت را نیز اموال خود می‌داند و هرگز به خود اجازه تخریب نمی‌دهد.

اعتراض مردمی، نه آشوب است و نه بی‌نظمی. اعتراض، فریاد مطالبه‌ای است که از سر درد بلند می‌شود، نه از سر کینه. مردمی که از گرانی می‌نالند، هرگز تیشه به ریشه ایران نمی‌زنند. آنان ناراضی‌اند اما ناامید نیستند، منتقدند اما بی‌ریشه و بی‌هویت نیستند، مطالبه‌گرند اما نیازی به قیم ندارند و گوش به فرمان بیگانگانی چون ترامپ و نتانیاهو و امثال آنان نیستند. تاریخ نشان داده است که ملت ایران راه خود را می‌شناسد و سرنوشتش را با دستان خود رقم می‌زند.

فرهنگ اعتراض در ایران، با ادب، متانت و دوری از بداخلاقی و بدرفتاری معنا پیدا می‌کند. فریاد مطالبه، می‌تواند بلند باشد اما مخرب نیست. می‌تواند تند باشد اما کور نیست. این ملت بارها ثابت کرده است که میان نقد و تخریب، مرز روشنی می‌شناسد.

از سوی دیگر، مسئولان نیز باید بدانند که شنیدن صدای اعتراض مردم یک انتخاب نیست، یک وظیفه است. مردمی که در بزنگاه‌ها، از جمله در همان جنگ ۱۲ روزه، سنگ تمام گذاشتند و پای کشور ایستادند، نباید به فراموشی سپرده شوند. همراهی مردم در روزهای سخت، سرمایه‌ای است که با بی‌توجهی به مطالبات معیشتی، فرسوده می‌شود.

امروز بیش از هر زمان دیگر، کشور نیازمند تصمیم‌های شجاعانه، کارشناسی‌شده و به‌دور از آزمون‌وخطاست.

بهره‌گیری از تمام نخبگان اقتصادی، دانشگاهی و اجرایی با هر سلیقه و گرایشی، ضرورتی انکارناپذیر است. اقتصاد، میدان شعار نیست، میدان علم و عمل، تجربه و تدبیر است. بهبود معیشت مردم با نگاه‌های جناحی و بسته ممکن نخواهد شد.

همه معترض به وضعیت اقتصادی موجود هستیم. این اعتراض، نه جرم است و نه تهدید، اگر شنیده شود، می‌تواند فرصت باشد. مطالبه‌گری آگاهانه و مسئولانه، راه اصلاح است اما آشوب، تخریب و آسیب زدن به اموال مردم و کشور، هیچ نسبتی با درد مردم ندارد و هرگز صدای ملت ایران نبوده و نخواهد بود.

امیدواریم مسئولان سریعاً به خود آیند و برای گرانی‌های سرسام‌آور، اوضاع سخت اقتصادی و معیشتی مردم، چاره‌اندیشی کنند و بیش از این، کشور را با بی‌تدبیری و دعواهای سیاسی، با چالش‌های گوناگون مواجه نکنند و قدردان این ملت که بهترین مردمان عالم‌اند، باشند.