دروغگویی دیگر فقط یک لغزش اخلاقی نیست، متأسفانه در جوامع امروزی، به عادتی زشت و روزمره برای بسیاری از انسان‌ها تبدیل شده است. از وعده‌های دروغین مدیران و مسئولان گرفته تا تبلیغات فریبنده و حتی روابط ساده‌ی انسانی، دروغ به شکل‌های گوناگون لباس حقیقت به تن می‌کند اما هر دروغ، هرچند کوچک، یک زخم پنهان بر پیکر اعتماد جمعی است.

پرویز بگرضایی/معلم و دانش آموختۀ دکترای جامعه شناسی: تعطیلی مدارس پدیده‌ای است که هر ساله در شرایط مختلفی همچون آلودگی هوا، سرما، بارندگی، شیوع بیماری و مناسبت‌های خاص رخ می‌دهد. با وجود آن‌که تصور عمومی بر این است که دانش‌آموزان بیشترین استقبال را از این تعطیلی‌ها دارند، در سال‌های اخیر مشاهده می‌شود که برخی والدین، گروهی از معلمان و حتی کانال‌های خبری گاه بیش از دانش‌آموزان نسبت به این موضوع ابراز خوشحالی می‌کنند. این همه چشم انتظاری برای تعطیلی نشانگر این است که امروزه مدرسه دیگر کارکردهای اصلی خود یعنی رشد خلاقیت و پرورش استعدادها، جامعه پذیری، مهارت آموزی، کسب تجربه، هویت بخشی، تقویت روحیه مشارکت اجتماعی و تعاملات انسانی را از دست داده و نتوانسته به نهادی جذاب، توان بخش، امیدآفرین، اثرگذار و یاددهنده تبدیل شود.

ایلام این روزها زخمی است، زخمی از روایت‌های تلخ، خبرهای ناگهانی و اتفاقاتی که چون پُتکی بر ذهن و روان مردم فرود می‌آید. در میان کوه‌ها و دشت‌هایی که زمانی نماد آرامش و صبوری بودند، امروز پژواکی از اضطراب، ناامیدی و سؤال‌های بی‌پاسخ شنیده می‌شود.

استان ایلام، این خاک زخمی و نجیب زاگرس هنوز از غم حوادث هفته‌های گذشته کمر راست نکرده بود که در دو روز جمعه و شنبه( هفتم و هشتم آذرماه ۱۴۰۴) با خبرهایی هولناک از تصادفات مرگبار دوباره در سوگ نشست.

بازتاب ایلام/غلامرضا محمدمرادی: گرانی افسارگسیخته، سقوط معیشت، بی‌ثباتی اقتصادی و بی‌عملی مسئولانی که سال‌هاست«شعار» را جایگزین «برنامه» کرده‌اند، امروز ستون‌های زندگی جوانان را چنان لرزان کرده که امر ساده‌ای به نام ازدواج، به کابوسی نفس‌گیر تبدیل شده است.

سرزمین ما، روزگاری نه‌چندان دور، با چشمه‌ها و رودهای خروشانش شناخته می‌شد، جایی که نغمه‌ی آب، صدای زندگی بود اما امروز، صدای زنگ خطر خشکسالی از هر گوشه‌ای به گوش می‌رسد. کاهش بارش‌ها، افت شدید منابع زیرزمینی، خشکیدن قنوات و تالاب‌ها و دگرگونی اقلیم، ما را به نقطه‌ای رسانده که دیگر حتی یک قطره آب، ارزشی هم‌سنگ طلا یافته است.

گزارش‌های مردمی رسیده به پایگاه خبری تحلیلی بازتاب ایلام از ماجرایی تلخ و نگران‌کننده در دل روستاهای شهرستان چوار حکایت دارد؛ ماجرایی که بوی فریب، نیرنگ و بی‌وجدانی از آن به مشام می‌رسد.

در کوچه‌ها و خیابان‌های شهر، درست کنار مدارس، هر روز صحنه‌ای تکرار می‌شود که بوی خطر می‌دهد؛ نوجوانانی در اوج هیجان، بی‌گواهینامه پشت فرمان می‌نشینند، جمعی از دوستان را سوار می‌کنند و شهر را به میدان نمایش بی‌احتیاطی تبدیل می‌سازند. همه می‌بینند، همه نگرانند، اما هنوز کسی کاری نمی‌کند... تا وقتی که فاجعه‌ای رخ دهد و دیگر دیر شده باشد.