بازتاب ایلام/ جمع کثیری از رانندگان شرکتی شاغل در ادارات، نهادها و شرکت ها در سطح استان ایلام با ارسال پیامهای مختلف و متعدد به این رسانه، از ظلم و اجحافی که در حق شان روا داشته و می دارند، به شدت گلایه و انتقاد کرده و بیان داشته و می دارند:
مدتهاست که بعنوان راننده و با خودروهای شخصی و بصورت تمام وقت در خدمت ادارات، نهادها، سازمانها و شرکتها در سطح استان ایلام هستیم و میانگین حق الزحمه ای که برای خود و خودرو دریافت می کنیم کمتر از شش میلیون تومان است.
نه عیدی داریم و نه اضافه کار و نه پاداش و نه مأموریت، هزینه های بنزین، روغن، لاستیک و دیگر هزینه های جانبی و استهلاک خودرو بر عهده خودمان است.
در سال جدید و علیرغم این همه تورم، گرانی و فشار اقتصادی، هنوز هیچ مبلغی به حق الزحمه های ما اضافه نکرده اند و ماه به ماه قرارداد می بندند و هر کس هم گلایه و ابراز نارضایتی کند، بلافاصله پایان کار می زنند و اخراجش می کنند.
نمی دانیم از دست این هم ظلم و بی عدالتی به کی پناه ببریم.!؟ آیا کسی نیست که به این برده داری دولتی پایان دهد.!؟ اداره کار فقط منتظر است که کسی شکایت کند و بعداً پیگیری نماید. چرا هیچ نظارتی نمی کنند و مقابل این همه ظلم و بی عدالتی نمی ایستند.!؟ چرا حق الزحمه ای که حق مسلم ماست باید به جیب شرکتهای خصوصی برود و بعنوان برده از ما بهرهبرداری کنند.!؟
چرا حق الزحمه ای که حق مسلم ماست و باید به دست ما برسد، از جیب دولت خارج می شود و توسط شرکت های خصوصی به تاراج می رود و کمتر از یک سوم آن به دست ما می رسد.!؟ کجای این رویه با عدالت، وجدان و انسانیت همخوانی دارد.!؟
مگر ما زن و بچه و هزینه های زندگی نداریم.!؟ مگر این همه تورم و گرانی بر زندگی ما تأثیر ندارد.!؟ آیا ما حق حیات و امرار معاش نداریم.!؟
خواهشاً داد ما را فریاد بزنید شاید مسئولان استانی و کشوری بویژه اداره کار و بازرسی، به دادمان برسند و به این برده داری دولتی و بی عدالتی آشکار، پایان دهند.
گردآورنده: غلامرضا محمدمرادی
