بازتاب ایلام/دکتر محمد آرمیون: بخش كشاورزي اگرچه در گذر زمان با نرخهاي مختلف رشد توأم بوده است اما همواره به عنوان يكي از بخشهاي محوري در توسعه اقتصادي توانسته مساعدتهاي ويژه خود را به اقتصاد ملي بويژه از منظر تأمين ۸۰ درصدي امنيت غذايي، ۱۹ درصدي اشتغالزايي و ارزآوري قابل قبول در شرايط تحريم داشته باشد.
اين بخش داراي كاركردهاي چندگانهاي در حوزههاي مختلف درون بخشي، ميان بخشي و برون بخشي و از نگاهي ديگر توليدي(نهاده و ستاده) و غير توليدي(اشتغالزايي، توليد ارزش افزوده، درآمدزايي و ارزآوري، توليد سرماية اجتماعي و غيره) است كه نقش و جايگاه آن را در تحولات اقتصاد ملي بيشتر برجسته مي كند.
يكي از مؤلفههاي مهم اقتدار ملي، اقتدار غذايي است. اقتدار كشاورزي ناشي از اقتدار غذايي است. بنابر تجربه موجود در دنيا، در اغلب اوقات اين مؤلفه حتي از مؤلفه اقتدار نظامي كليديتر و مهمترميباشد.
براي دستيابي به اقتدار كشاورزي، بايد شش رويكرداساسي{مديريت زنجيره تأمين و ارزش كشاورزي، مديريت تصميمها و سياستهاي كشاورزي، تأمين مالي و سرمايه گذاري، تحقيقات و نوآوريهاي كشاورزي، هوشمندسازي كشاورزي، استفاده از ظرفيت فعالان كشاورزي} مدنظر قرار گيرد.
پيامدهاي توجه به اين رويكردهاي شش گانه، امنيت غذايي، توليد ثروت، ايجاد قدرت ديپلماسي كشاورزي – غذايي و افزايش اشتغال خواهد بود.
با توجه به اهميت حوزه كشاورزي و اثرگذاري آن به طور مستقيم بر زندگي و سفره مردم، اتخاذ تدابير لازم براي مديريت صحيح زنجيره تأمين از مزرعه تا سفره ضروري ميباشد.
نگارنده: دکتر محمد آرمیون
