بازتاب ایلام/ یکی از اهالی روستای ریزه وند از توابع شهرستان چوار با ارسال پیامی انتقادی به این رسانه، از قطعی آب عشایر این منطقه و مظلومیت و عدم تکریم آنان، به شدت گلایه کرده و آورده است:
چو ناکس به ده کدخدایی کند/کشاورز و دامدار باید گدایی کند!
بیش از ۱۰ روز از باران و سیل در بخش بولی از توابع شهرستان چوار می گذرد. آب لوله زیستگاه عشایر مظلوم منطقه ریزوند بر اثر طغیان رودخانه قطع گردیده و در این مدت به چند اداره و مسئول مربوطه مراجعه و پیگیر بودیم اما متأسفانه باحالت نخوت و اخم رفتار کردند و برخی ها حتی در را بر رویمان باز نکردند، در حالیکه ستاد بحران به تمام ادارات و تشکیلات آماده باش داده بود ولی دریغ از محبت و خدمت!؟
چه بگویم از درد و رنج، غم و محنت و مظلومیت فراوان؛ مرا دردیست اندر دل که گر بگویم زبان سوزد و گر پنهان کنم ترسم که مغز و استخوان سوزد. کسی بود که شرح وظایف خود را نمی دانست! ای کاش ذره ای تقوا و وجدان کاری بود.
چه خوب است به این کلام علی(ع) اشاره کنم: در کوفه به بانوی با یتیم هایی چند برخورد کرد که بضاعتی نداشتند، علی(ع) از این وضع سراسیمه شدند، کیسه ای آرد تهیه به خانه ی آنها برد، برایشان بدست خود خمیر و نان پخت کرد، هنگام روشن کردن تنور، علی(ع) صورت مبارکش را در معرض لهیب آتش گرفت و گفت: بچش ای علی! این آتش را که در قلمرو تو زنی بیوه با یتیمانش گرسنه بوده اند و تو خبر نداشتی! وای به حالت علی! آتش دوزخ را چگونه تحمل می کنی.!
بعد از ناامیدی از مسئولین؛ تعدادی از افراد دلسوز و روزه دار منطقه با هزینه شخصی دست بکار شدند و تا حدودی اندکی از آلام عشایر را کاهش داده اند.
از مسئولان استانی و کشوری و دستگاهای نظارتی انتظار می رود که به این موضوع رسیدگی کنند و نگذارند عشایر که ذخایر انقلاب اند، مورد بی مهری قرار گیرند و بیش از اینها رنجیده خاطر شوند.
گردآورنده: غلامرضا محمدمرادی
