بازتاب/حامد رجبی زاده: عشق چیزی است که رفتار و عملت را از دیگران متمایز میکند و والاترین تجلی عشق در معلمی متبلور است و فقط کافی است معلم باشی تا بدانی چه میگویم.
معلمی یک سبک زندگی است که کاری با داشتنها و نداشتنها ندارد، ناملایمتیها را نمیبیند، خستگی نمیشناسد و کاری میکند چنان بر هدفت متمرکز شوی که تنها تحقق آن راضیات میکند؛ گاه هدفت میشود تعلیم به تنها دانش آموزت که فرسنگها از تو دور است و گاه میشود صرف جانت که مأمنی بسازی و بپرورانی برای بهتر زیست، عالیتر آموختن و سرآمد و سرآیند شدن.
آری کافی است معلم باشی تا بدانی چه میگویم و البته از بد روزگار ضرب شست زمانهات را چشیدهای، گاهی در دل غرولندی کردهای، خلوتت را گهگداری آشفته دیدهای اما پای کار نوباوگان خاکت که به میان میآید انگار آنی همه از آوردگاه نظر محو میشود و دست همتت بلند چنان که گویی هرچه گره در گره بیفتد به سرپنجه غیرتت میگشایی و خمی به گوشه ابروی مبارکت نمیآید. آری کافی است معلم باشی تا بدانی چه میگویم.
آنچه برآنم کرد دست در گره پر شکن زبان شیرین پارسی برم و نسیم دلشکنی از پیچاپیچ هزار دالانش به ارمغان بیاورم و لختی به میهمانی پرهیاهوی خاموشش مهمانت کنم، جهد و جهادی بود که معلمان دبستان شهید کمالوند شهرستان ایلام در لابلای هجوم بی رحمانه گفتنها و شنودنها در سکونی متلاطم بدان مشغول بودند.
حیفم آمد حالا که معلمان تلاشگر دبستان شهید کمالوند( بخوانید سرزمینم ) از سر رغبت و به دور از کبر و نخوت، خالصانه و خاضعانه پای کار مرمت و ترمیم کهنگیهای مدرسه هستند بنده ساکت باشم و عنوان نکنم که این تلاشها ستودنی و این دستها بوسیدنی است.
خوشحالم که در شروع اولین گام تحولی دبستان با شما عزیزان هستم و به شرط حیات در طول تحقق جهاد تحول و تغییری که در راه داریم، سعادت همنشینیتان را خواهم داشت.
مهم نیست در روستایی دور باشی یا در مرکز شهر همین که عشق میپروانی و علم میافشانی، تأثیرات را هیچ چشم بینا و هیچ زبان گویایی نمی تواند انکار کند؛ معلم عزیزم به احترامت کلاه از سر برمیدارم و به قامت میایستم چرا که رب باری تعالی تو را به تمام ابعاد ستوده است.
همکاران عزیزم جناب آقایان صلاحدین کهزادی، امجد نیکسرشت، خواهر بزرگوار خانم هاجر لطفی مقدم و همکار بازنشسته سرکار خانم شهناز طهماسبی قدردان زحمات شما هستیم، خداوند حافظتان باشد.
نگارنده: حامد رجبی زاده
