رسمی و‌ غیر رسمی ندارد، همه گله مندیم، بیمه نداریم، حقوق معوق زیادی طلبکاریم، اضافه کار که نگرفتیم و آن هم به قول خودشان، آخر سال می دهند، حقوق‌ گرفتن مان نه نظمی دارد و‌ نه ترتیبی، هیچ کجای دنیا انتظار نمی کشند که چهار الی شش ماه کار کنند بعد حقوق ماه اول دریافت نمایند، هیچ بن رفاهی و پاداشی به ما تعلق نمی گیرد در صورتی که در سال های پیش بن‌ رفاهی برای کارکنان در نظر گرفته می شد.

به لحاظ امکانات و وسایل نقلیه متأسفانه در حد زیر صفر هستیم، ماشین آلات نقلیه، آتش نشانی و فضای سبز که تعمیری هستند.

آتش نشانیی که باید در موارد بحرانی به داد مردم برسد، متأسفانه ماشینش خراب و اوراقی است ولی هنوز اصرار به استفاده از آن دارند.

مردم ایوان تا به این لحظه شانس آورده اند که اتفاق بزرگی نیفتاده است. اگر خدایی ناخواسته ساختمان دو طبقه ای دچار آتش سوزی شود، نیروهای امدادی و آتش نشانی نمی توانند با حریق مقابله کنند چون امکانات و تجهیزات مناسبی ندارند.

ما با هزاران امید و آرزو این شغل را انتخاب کردیم ولی متأسفانه هیچ امیدواری نداریم و همچنان چشم به تدبیر مسئولان دوخته ایم.

از هر کی علت ماجرا را می پرسیم، می گویند بقیه مقصرند؛ مسئولینی که حقوق منظم و ثابت می گیرید، این حق را به ما هم بدهید که ما نیز مثل شما حقوق منظم بگیریم تا دخل و‌ خرج مان را با هم جفت و جور کنیم. به خدا انتظار زیادی نیست.

خواهشمند است داد ما را به اطلاع مسئولان برسانید شاید در این اوضاع سخت اقتصادی، به دادمان برسند و بیش از این شرمنده خانواده های مان نشویم.