وی معلم بود و حضور در جبهه و دفاع از كيان اسلام را بر ماندن ترجيح داد و با پوشیدن لباس پاسداری، به جبهه هاي نور شتافت.

این شهید سرافراز در عمليات های مختلفي از جمله والفجر سه، والفجر پنج و كربلاي چهار شركت فعال داشت.

شهيد امامی، دوره فرماندهي عالي را در دانشگاه امام حسين(ع) به پايان رسانيد و سرانجام بعد از سالها دفاع و نبرد، در ۱۱ بهمن ماه ۱۳۶۵ در عمليات كربلاي پنج شهید و پیکر پاکش در میدان نبرد برجای ماند و بعد از ۱۱ سال غربت، سرانجام در ۱۳ مهرماه ۱۳۷۶ به آغوش وطن و خانواده داغدارش بازگشت.

این شهید عزیز در يكي از وصيتنامه هايش مي گويد: اي برادرانم من با عقل و فكر خودم اين راه شهادت را انتخاب كردم و آن را بالاترين راه تكامل و حد نهايي تكامل مي دانم. غرض از رفتن من به سپاه نه به خاطر مقام بوده و نه به خاطر پول بوده و نه به خاطر لباس و فقط و فقط اگر خدا قبول كند براي رضاي خدا بوده.

«روحشان شاد/یادشان گرامی«