به گزارش بازتاب ایلام، امروز(شنبه ۲۲ فروردینماه ۱۴۰۵) مجدداً و بعد از تقریباً سه سال، همان کلنگ با حضور فریدون همتی و جمعی از مسئولان استانی و شهرستانی، دوباره بر زمین زده شد.! این یعنی وعدهی«پایان سال ۱۴۰۲» به یک شوخی تلخ تبدیل شده و فقط بوی ناکامی، بیبرنامگی و تحقیرِ صبرِ مردم را میدهد.
مراسمهای نمایشی؛ لباسِ نو بر تنِ پروژههای نیمهکاره!
به نظر میرسد اولویت برخی مسئولان، «عکسهای خبری» و «حضور در رسانهها» است، نه رضایت مردمی که سالهاست که تشنهاند.
این تکرارِ بیپایان، نشان میدهد که پروژهها در قفسهی کاغذها نیمهکاره ماندهاند و مسئولان برای خالی نبودن عریضه، ناجاراً و هر از گاهی، به «کلنگزنیهای نمادین» روی میآورند.
پولِ مردم؛ سوختِ نمایش!
هزینههای برگزاری این دو مراسم، ایستگاههای خبری و حضور مسئولان، پولی است که میتوانست صرفِ خرید لولههای فولادی یا ساخت مخازن عظیم شود.

هر بار که کلنگ فرود میآید، اعتماد مردم منطقه بهخاطر بیعملی مسئولان، بیشتر خدشهدار میشود و هزینههای پنهان پروژهها بالا میرود. این یعنی پولِ مردم، صرفِ«تکرار» میشود نه «تکمیل» و این دوگانگیها، تیشهای است بر ریشه اعتماد عمومی و حقوقِ حقه مردم.
وقتی«جهاد» به«تأخیر» تبدیل میشود!
شش هزار نفر(۷۸۴ خانوار) که سه سال است در انتظار قطرهای آب هستند، با دیدن این تکرار، نه امید، بلکه خشم میگیرند.
وقتی مسئولان میگویند«جهاد آبرسانی» اما سه سال طول میکشد تا کلنگ دوباره زده شود، این جهاد به چه درد میخورد.!؟
این رفتار، بیتفاوتی به درد مردم را نشان میدهد و آنها را ناامید میکند. انگار که آب، کالایی لوکس است، نه حقِ طبیعی مردم.!
پایانِ این نمایشِ تلخ یا ادامهی چرخهای معیوب!؟
این داستانِ تلخ، پیامی صریح دارد: تا زمانی که«نتیجه» مهمتر از«مراسم» نباشد، قطعاً کلنگها تقریباً هر سه سال یکبار فرود خواهند آمد.
مردم دیگر به وعدههای توخالی و کلنگزنیهای نمایشی باور ندارند و انتظار دارند پروژهها بدون تأخیر تکمیل شوند.
امید است این کلنگزنی دوم هر چه سریعتر به بار بنشیند و انتظار مردم تشنه بخشهای مرکزی و بولی، پایان یابد و استانداران و نمایندگان آینده، مجدداً زحمت کلنگزنی این پروژه را متحمل نشوند.
تصفیهخانه بیمارستان امام علی(ع) سرابله به بهرهبرداری رسید


دیدگاهتان را بنویسید