تصفیهخانه بیمارستان امام علی(ع) سرابله به بهرهبرداری رسید
۱- تلهی جذابیت: سندرومِ نقلونبات
برخی مدیران در چرخهای گرفتار شدهاند که آن را«موفقیت رسانهای» میپندارند؛ چرخهای که در آن«کمیتِ انتشار» بر «کیفیتِ روایت» مقدم است. این مدیران، مشتاقِ همان نقلونباتهای رسانهای هستند؛ همان متنهای رنگارنگی که بدونِ هیچ وزنِ خبری و کارشناسی، تنها برای پر کردنِ فضای مجازی تولید میشوند. اما باید به این مدیران یادآوری کرد: نقلونبات، دندانها را خراب میکند و «خبرِ هرز»، ذهنِ مخاطب را! وقتی مخاطب به جای استدلال و خبرِ موثق، با انبوهی از هرزنگاریهای رسانهای مواجه میشود، نه تنها پیامِ سازمان را دریافت نمیکند، بلکه به کلیتِ آن سازمان با دیده تردید مینگرد.
۲- آفتِ غیرمتخصصها: وقتی آماتورها «خبر» را به «زردنامه» تبدیل میکنند
ورودِ افرادی که فاقدِ درکِ استراتژیک از روابط عمومیاند، باعث شده است که «خبرنویسی» به ابزاری برای «خودنمایی» تبدیل شود. این افراد: خبرهای هرز تولید میکنند: متونی که هیچکدام از فاکتورهای خبری(صحت، دقت، اهمیت) را ندارند. واقعیت را ذبح میکنند: برای اینکه «نقلونبات»شان شیرینتر به نظر برسد، واقعیتها را دستکاری میکنند. سرمایهی اجتماعی را هدر میدهند: هر خبرِ هرز، آجری است که از دیوارِ اعتمادِ عمومی سازمان کنده میشود.
۳- تلنگری به مدیران: تفاوتِ هیاهوی پوچ با مرجعیتِ ماندگار
مدیرِ گرامی! باید صادقانه پرسید: شما به دنبالِ«سروصدایِ زودگذرِ» ناشی از نقلونباتهای رسانهای هستید یا به دنبالِ «صدایی ماندگار» که در تاریخِ سازمانتان ثبت شود؟ خبرهای هرز شاید در لحظهی اول، لایک و ویو بگیرند، اما در حافظهی بلندمدتِ مخاطب، چیزی جز یک«بیاعتباری» باقی نمیگذارند.
سازمانِ حرفهای، نیازی به پوشاندنِ ضعفهای خود در پسِ نقابِ«شبهخبرهای پرزرقوبرق» ندارد. اعتبارِ یک مدیر، در «دقتِ کلام» و «تعهد به حقیقت» نهفته است، نه در حجمِ نقلونباتهایی که روزانه در کانالها میپاشد.
۴- بستهی آموزشی برای بازگشت به مسیرِ حرفهای
برای اینکه از چنبرهی این آفات رها شویم، باید به اصولِ پایه بازگردیم: سوادِ رسانهایِ مدیر: مدیر باید بتواند فرقِ«روایتِ حرفهای» را از «هرزنگاریِ رسانهای» تشخیص دهد. هر متنی که برای انتشار امضا میکنید، شناسنامهی شماست؛ پس آن را با دستِ هر کسی ننویسید.
اصالتِ محتوا: قبل از انتشار هر خبر، از خود بپرسید: آیا این متن ارزشِ خبری دارد، یا صرفاً یک نقلونباتِ رسانهای برای سرگرمی است؟
جایگزینیِ تحلیل با هیاهو: روابط عمومی باید به جای تولیدِ انبوهِ خبرهای هرز، به سمتِ«تولیدِ محتوایِ تحلیلی و مستند» حرکت کند.
احترام به مخاطب: تولیدِ خبرِ هرز، توهین به شعورِ مخاطب است. کسی که مخاطب را نادان فرض کند، در نهایت با سکوتِ معنادارِ همان مخاطب مواجه خواهد شد.
جمعبندی:
مرجعیت، خریدنی نیست. در دنیایی که «نقلونباتهای رسانهای» همهجا را فرا گرفته، آنچه بیش از همه کمیاب و ارزشمند است، «خبرِ ناب» است. مدیران و سازمانهائی که به سمتِ تولیدِ خبرهای هرز متمایل شدهاند، در واقع در حالِ تخریبِ زیربنایِ نفوذِ خود هستند. بیایید به جای اضافه کردن به حجمِ زبالههای دیجیتال و خبرهای هرز، با نگاهی متخصصانه، به دنبالِ ساختنِ «مرجعیت» باشیم. اعتبار، نه با هیاهو، که با «حقیقت» ساخته میشود.
دیدگاهتان را بنویسید