×
×

بدرقه‌ای تا بی‌نهایت؛
عراق همپای ایران برخاست 

  • کد نوشته: 6022
  • ۱۷ تیر ۱۴۰۵ - ۰۸:۳۸
  • ۰
  • بازتاب/غلامرضا محمدمرادی: بعضی بدرقه‌ها، پایان یک زندگی‌اند اما بعضی دیگر، آغاز یک تاریخ. بدرقه و تشییع«قائد شهید» و خانواده شهیدشان، از همان جنس بود، وداعی که نه در خیابانی خلاصه شد، نه در شهری متوقف ماند و نه در مرزی پایان گرفت. این بدرقه، از دل‌های میلیون‌ها انسان آغاز شد، از تهران و قم گذشت، به نجف و کربلا رسید و فردا در جوار امام مهربانی‌ها، آرام می‌گیرند و در امتداد جغرافیای مقاومت، به حافظه تاریخ می‌پیوندند.
    عراق همپای ایران برخاست 
  • پریروز تهران و دیروز نیز قم صحنه‌ای کم‌نظیر از عشق و وفاداری بود. از قلب پایتخت ایران و از مسجد مقدس جمکران و حرم کریمه اهل‌بیت(س) تا کوچه‌ها و خیابان‌های شهر، سیل جمعیتی که آمده بودند تا آخرین سلام را نثار مجاهدی بزرگ کنند، تصویری ماندگار از پیوند مردم با آرمان‌های شهیدان را به نمایش گذاشت. اشک‌ها، بی‌اختیار جاری بود و دست‌ها، گویی نمی‌خواستند این امانت عزیز را رها کنند.

    اما آنچه این بدرقه را جان‌سوزتر و تاریخی‌تر کرد، تنها تشییع یک قائد و فرمانده شجاع نبود بلکه بدرقه خانواده‌ای بود که همه هستی خود را در راه ایمان و مقاومت تقدیم کرده بودند. پیکرهای مطهر عزیزان قائد شهید، در کنار او، روایتی عینی از معنای ایثار بود، گویی یک خانواده، تمام قامت، به دیدار معبود شتافته بود. در آن لحظات، مردم نه فقط بر یک شهید بلکه بر خانه‌ای اشک ریختند که چراغش یکجا به آسمان کوچ کرده بود.

    امروز نیز عراق، همان روایت را با زبانی دیگر ادامه می‌دهد. نجف، کربلا و سرزمینی که سال‌ها شاهد مجاهدت و اخلاص این بزرگمرد روزگار بود، اینک میزبان وداعی است که مرزهای جغرافیا را درنوردیده است. اشک‌های مردم عراق، امتداد اشک‌های مردم ایران است، همان داغ، همان ارادت و همان پیمانی که نشان می‌دهد خون شهید، ملت‌ها را به هم نزدیک‌تر از هر قرارداد سیاسی و هر مرز جغرافیایی پیوند می‌دهد.

    این روزها، مردم ایران و عراق تنها میزبان یک مراسم تشییع نیستند، آنان صحنه رستاخیز دل‌هایی هستند که به احترام نیک‌نامانی از تبار ایمان به تپش افتاده‌اند. گویی همه آمده‌اند تا شهادت دهند که مردان خدا با رفتن، غایب نمی‌شوند بلکه در قلب ملت‌ها حاضرتر از همیشه می‌مانند.

    شاید بتوان این روزها را با هیچ تصویر و واژه‌ای توصیف نکرد زیرا عظمت بعضی صحنه‌ها، فراتر از زبان است. وقتی میلیون‌ها انسان بی‌آنکه دعوت‌نامه‌ای در دست داشته باشند، تنها با دعوت دل، کیلومترها راه را طی می‌کنند تا پیکر شهیدی را بدرقه کنند، باید باور کرد که این بدرقه، یک مراسم نیست یک همه‌پرسی بزرگ از جنس وفاداری و عشق است.

    قائد شهید و خانواده شهیدش، امروز بر دوش مردمی تشییع می‌شوند که می‌دانند راه شهید، با خاکسپاری پایان نمی‌یابد. این راه، تا بی‌نهایت امتداد دارد، از ایران تا عراق و تا همه جغرافیای مقاومت و از امروز تا فرداهای تاریخ.

    آری! این بدرقه، حد و مرز ندارد… زیرا عشق، وطن نمی‌شناسد و شهید، متعلق به تمام دل‌های بیدار است.

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    پنج × سه =