آن‌گاه که فرمانده، جاودانه شد و ملت، استوارتر ایستاد؛

وداع با قائد شهید؛ روزی که سروها نیز به احترام قامتت سر فرود آوردند

به گزارش بازتاب ایلام، قائد شهید، تنها یک فرمانده نبود؛ او تجسم اراده ملتی بود که در برابر طوفان استکبار، قامت خم نکرد. صدایش، پژواک غیرت بود؛ نگاهش، افق امید را می‌گشود و گام‌های استوارش، مسیر عزت را برای آزادگان جهان ترسیم می‌کرد. او از تبار مردانی بود که حیات را در بندگی خدا معنا کردند و مرگ را پلی به سوی جاودانگی دانستند.

امروز، اگرچه دیده‌ها در فراقش اشکبار است، اما حقیقت آن است که شهادت، پایان راه مردان خدا نیست؛ آغاز حیاتی است که در حافظه تاریخ و در ضمیر بیدار امت‌ها استمرار می‌یابد. خون شهید، خاموشی نمی‌آفریند؛ بلکه مشعل بیداری را فروزان‌تر می‌کند و پرچم مقاومت را بر فراز قله‌های عزت به اهتزاز درمی‌آورد.

آری، قائد شهید رفت؛ اما راهش باقی است. اندیشه‌اش زنده است، مکتبش جاری است و آرمان‌های بلندش در رگ‌های نسل‌های آینده جریان خواهد داشت. دشمن، گمان برد که با خاموش کردن یک خورشید، سپیده را به اسارت خواهد کشید؛ غافل از آنکه خون شهید، هزاران خورشید دیگر را در افق بیداری خواهد رویاند.

امروز، وداع ما با یک انسان نیست؛ تجدید میثاق با مکتبی است که عزت را بر ذلت، مقاومت را بر سازش و ایمان را بر سلطه‌پذیری ترجیح داد. این وداع، پیمانی دوباره با راه سرخ شهیدان است؛ پیمانی که تا برپایی پرچم عدالت و تحقق وعده الهی، استوار و ناگسستنی باقی خواهد ماند.

سلام بر قائد شهید؛ بر آن سرو سرافراز که با خون خویش، شناسنامه عزت را امضا کرد. سلام بر روح بلندش که اکنون در جوار اولیای الهی آرام گرفته و سلام بر راه نورانی‌اش که تا همیشه، چراغ هدایت آزادگان جهان خواهد ماند.

«شهیدان نمی‌روند؛ آنان در قامت یک ملت، دوباره برمی‌خیزند.

شهادتِ قائد؛ آغازِ فصل جاودانگی مقاومت»