اتصال شدید و نوسانات برق موجب وارد شدن خسارت جدی شده است/پیگیری های لازم برای رفع نقص در حال انجام است 
بسم الله الرحمن الرحیم
«وَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّهٍ شَرًّا یَرَهُ»
– جناب آقای دکتر کرمی استاندار محترم ایلام
– جناب آقای دکتر همتی نماینده محترم مردم در مجلس شورای اسلامی
– سرکار خانم فلاحی نماینده محترم مردم در مجلس شورای اسلامی
– جناب آقای روشنی بازرس محترم کل استان ایلام
– جناب آقای علیمرادی مدیرعامل محترم آب منطقهای ایلام
– جناب آقای طولابی مدیرکل محترم جهادکشاورزی استان ایلام
موضوع: استغاثه و اعتراض به بحران مدیریت آب و خشکسالِ مدیریتی در منطقه صالحآباد
با سلام و تحیات؛
ما، کشاورزان و باغداران پرتلاش منطقه هجداندشت و صالحآباد، امروز نه با گلایه از طبیعت، که با شیون از «عدم مدیریت» و «بیتوجهی» به نزد شما میآییم. آیا در میان هیاهوی مدیریتها، گوش شنوایی برای صدای مویه بر درختان بیگناه صالحآباد وجود دارد!؟ یا اینکه درد ما در میان انبوه مشکلات استان، نادیده گرفته میشود!؟
ما امروز در وضعیتی قرار گرفتهایم که از بازگو کردن مصیبتهای خود شرم داریم، اما سکوت در برابر نابودی هستی و سرمایهی زندگیمان، دیگر ممکن نیست. در اوج گرمای بیسابقه تابستان، زمانی که دمای هوا از مرز ۴۵ درجه سانتیگراد عبور میکند و درختان برای بقا، هر چهار روز یکبار نیازمند آبیاری مفصل هستند، با واقعیت تلخ و غیرقابلقبولی روبرو هستیم: «قطع مکرر و بیبرنامه جریان آب».
مسائل بنیادین و بحرانهای موجود:
۱- مدیریت بحران و ضعف زیرساختی:
برخلاف انتظار از مجموعههای مسئول، شاهد مدیریت بحران هستیم یا مدیریت بحرانسازی!؟ به بهانههای مختلف، از خرابی فیوز گرفته تا مشکلات کابل، جریان آب در حساسترین لحظات قطع میشود. وجود یک تیم کارشناسی مجهز(مانند مهندس IT و تکنسینهای متخصص) برای رفع سریع مشکلات کوچک که مانع از فاجعه میشوند، در این مجموعه عریض و طویل، مفقود است.
۲- عدم تناسب هزینه و خدمات:
آنچه برای ما به عنوان «حقآبه» مطالبه میشود، در بزنگاههای بحرانی، با بیبرنامگی قطع میگردد. نکته تکاندهنده اینجاست که نرخ حقآبه در منطقه ما، با توجه به قطع شدن مکرر آب، چندین برابر سایر مناطق است؛ در حالی که ثمرهی از دست رفته ما تنها یک محصول نیست، بلکه سرمایهای است که سالها برای رسیدن به آن رنج کشیدهایم و اکنون با خشک شدن درختان، به خاک سیاه مینشیند.
۳- بحران بقای باغها:
ما در انتظار یک فصل نیستیم؛ ما در انتظار نابودی چندین سالهی ثمرهی باغهایمان هستیم. وقتی درختی خشک میشود، تنها یک گیاه از بین نمیرود، بلکه سالها زحمت، سرمایه و امید یک خانواده نابود میشود.
مسئولان محترم!
ما از شما نه امکانات خارقالعاده، بلکه «مدیریت هوشمند» و «تضمین حق حیات» برای محصولاتمان را میخواهیم. حق ما این است که بدانیم با پرداخت هزینههای سنگین، آیا قرار است در اوج گرما، شاهد تماشای خشک شدن درختانمان باشیم یا خیر!؟
به کی باید پناه برد و دردها را گفت!؟ به کی باید شکایت برد وقتی که نه تنها دردی شنیده نمیشود و نه دردی دوا میشود!؟
ما این پیام را به عنوان آخرین هشدار و فریادِ مظلومانه خود ارسال میکنیم. قضاوت با شماست؛ آیا مأموریت شما حمایت از تولید و کشاورز است یا شاهد تماشای مرگ تدریجی زمینهای صالحآباد!؟
با احترام و امید به عدالت
باغداران و کشاورزان هجداندشت و صالحآباد
دیدگاهتان را بنویسید